çökmek

Anlamlar

nesnesiz

Bulunduğu düzeyden aşağı inmek; çukurlaşmak, batmak, obrumak

Altımız oynadı, toprak çöktü üstüme. Bağırıyordum. Toprak sıkıştırıyordu.Yaşar Kemal

Üzerinde bulunduğu yere yıkılmak

Bir, bilemedin bir buçuk kulaçlık bir tavan çöktü bana kalırsa…Mustafa Necati Sepetçioğlu

-e

► çömelmek

-e

Oturmak, birdenbire oturmak

Soluk soluğa yere çöktü.Falih Rıfkı Atay

Birinin, bir şeyin üzerine çullanmak

Deve, sığır vb. olduğu yere oturmak

Boz renkli bir kaya, tıpkı çökmüş bir hecin sırtını andırıyordu.Yakup Kadri Karaosmanoğlu

Şakak, avurt vb. içeri doğru girmek; çukurlaşmak

Kadının yanakları daha fazla çöktü.Halide Edip Adıvar

Basmak, yayılmak

Geceleri bazen öyle bir sessizlik çöküyor ki muharebenin bu yerlerde olduğuna insanın inanamayacağı geliyor.Necip Fazıl Kısakürek

Sis, duman vb. inerek kaplamak

Alaca karanlıklar çökerken köşk bahçesinin parmaklıklarında görünmektedir.Salâh Birsel

mecaz

Sarsılıp dinçliğini yitirmek

Şayet iradesiz bir adamsanız az zamanda çürüyüp çökmeniz pek mümkündür.Refik Halit Karay

Tortu dibe inmek

mecaz

Son bulmak, yıkılıp dağılmak; göçmek

Bir gün vatan çöktü ve millî mabetler istila edildi.Aka Gündüz

-e, mecaz

Yoğun bir biçimde duymak

Mustafa Kemal'in içine ilk defa bu lisede vatan kaygısı çöktü.Falih Rıfkı Atay